| |
BİZDEN HABERLER |
|
|
| HABER GRUBU |
|
| |
|
|
|
EFULİM ANILARINIZ |
|
|
Mustafa BÜLBÜL
Selamün aleyküm herkese. Sene 2003; işsiz, aylak, okulu uzatmış, beş parasız ben. iş ilanını görüyor ve hemen Efulimin kapısından dalıyorum içeri..Soner abi masada. Konuşuyoruz, part time eleman olarak çalışmaya başlıyorum. İlk arkadaşlarım da genelde meslektaşlarım oluyor. hakan, serdar, yasin, serkan, çağlar daha sonra hüsnü, beytullah, sinan....vay be...kimler geldi kimler geçti. Çalışmaktan ayaklarımız şişerdi ama kimse şikayet etmezdi, kardeş gibiydik...Bu yaz Konyadaydım ama tanıdık kimseyle karşılaşamadım, hayatımda çok güzel anıların yaşandığı bir yer olarak kaldı Efulim Cafe bende. Hala hatırladıkça o günleri tatlı bir tebessüm belirir yüzümde...
Uğur KUYUCU
Yaa ilk defa gördüm bu internet sitesini. Ve iki yıl boyunca yaşadıklarım gözümün önüne geliverdi. Ben genelde sabahın erken saatlerinde gelirdim. Sabah cafeyi açan arkadaşlardan önce giderdik biz mekanımıza. Çok güzel anılar yaşadım orada ben. Sevinci- hüznü, gülmeyi-ağlamayı... hepsini gördüm ben Efulim'de. Ama öyle bir anım varki belki hayatta en çok istediğim şeyi Efulim'de yaşadım ben. 24 mart 2008 pazartesi günü saat 8 suları. Geç kaldığım için koşturarak geldim. Canımı fazla bekletmeyim diye. Nefes nefese kaldım ama o kapıdan içeri girince o kadar mutlu oldum ki anlatamam. Bu olayın içeriğine fazla girmeyeceğim ama 90 yaşına da girsem Efulim'i hiç bir zaman unutmayacağım böyle bir şeye tanıklık ettiğim için TESEKKULER EFULİM... UĞUR
Hüsnü KÖSEOĞLU
Sadece bir anı değildir efulim cafe.Havasını soluyacak kadar şanslı olan insanlar için bir yaşam tarzıdır.Bir anı değildir efulim cafe.Varlığını hissedecek kadar şanslı olan insanlar için ta kendisidir hayatın.Ben Hüsnü KÖSEOĞLU...Efulim Cafe personeli olarak yaşam tarzımı değiştiren bu mekanda soluduğum nefes açısında çok şanslı insanlardan biriyim.Unutmak mümkün değil o günleri,özlememek imkansız.Beni hatırlayan herkese büyük selamlar ve şükranlar...
serkan dörttepe
Öylesine hızlı bir bir hayatın anılarını şimdi tüm özlemimle yaşıyorum.
ben yaklaşık 2 yıl boyunca bu güzel mekandaki anıları tanıklık eden bir süsüm.kimmiyim ben.bazılarının burda ne işi var dediği.bazılarının ise aa ne güzel bişey dediği duvarda asılı koyun postuyum.
:)
saolsun orda çalışan arkadaşlarım patronlarım bana çok iyi bakıyorlardı.terlediğim zamnlar koku bile sıkıyorlardı.hepsine teşekkür ederim.
Ali ERDOĞAN
Çok yazdım ama hepsini sildim. Hangisine öncelik vereyim diye karar veremedim, ama bu son yazışım... Eşimle tanıştığım güzel mekan. Düşünün bu kadar hayatımda yeri olan bir yer. Bir de bu Rizelileri ondan çok seviyorum :))) Eşim Rizeli de...Biraz küskünlüğüm var o şehre ama çok özledim Konyayı... Siteyi görünce heyecanlandım, iyi ki böyle birşey yaptılar dedim. Hatıralarımızı canlandırdınız, sağolun. Soner, Vedat kardeşim kendinize iyi bakın. Sizi seviyorum. Ali Erdoğan 2002 Gazetecilik mezunu. Tanıyan herkese selamlar...
Esra DoRUk
Anılarım o kadar çok ki; bunları ancak Konya'dan ayrılınca yazabilirim. Çünki okul sonrası Efulim'i çok düşüneceğimi biliyorum. Belki yazacağım anılarla kendimi Efulim'de hissedebilirim. Efulim'i çok seviyorum çok.
Özgür AYDOĞAN
Merahaba Efulim Ailesi. Yıl 2001... Hayatımın bütün dönüm noktalarını Efulim'le beraber yaşadım! Orada sevdim, orada üzüldüm. Arkadaşlığı, dostluğu, sıcaklığı orada öğrendim! Efulim Cafe bana birçok eşsiz insan kazandırdı. Konya'daki her öğrencinin unutamadığı bir anısında eminim Efulim vardır! Soner abi, tek yanlışım seni tanımak oldu :))). Hala kurtulamadım senden :D niye o kafe açıldı ki sanki ne gÜzel dostluktan, sıcaklıktan, sevgiden, ihanetten hiç bir şeyden haberimiz yoktu ot ot yaşıyorduk :)))) kısacası Efulim benim için çok değerli Efulim Ailesinden olmada ayrı bir tat...
İbrahim KUK
Hangi anımı anlatayım ki... 6 senem geçti Konya'da. En güzel günlerim Efulim_2'de geçti. Sevdiğim kişiyle de bu cafede tanıştım. Çok sıcak, samimi bir ortamı var. Ahhh bu dersler olmasa da her gün gelsem...
İbrahim KUK
Slm yine ben :)) Size kısa bir anımı anlatayım: Konya Selçuk Üniversitesi'ni daha yeni kazanmıştım, abimde burada okuyordu, onun için Konya'ya yabancılık çekmedim. İlk olarak Efulim Cafe'ye getirdi beni abim (6 sene oncesi). Cafenin sahibinin kim olduğunu sormadım. Çalışan birisi vardı. İlk önce o zannetmiştim. İnanırmısınız 6 ay çalışan arkadaşı sahibi, Soner abiyi de garson zannettim :)))) Daha sonra abimden Soner abinin cafenin sahibi olduğunu öğrendim. Bu neden kaynaklanıyor anlatayım: Mütevaziliğinden, sahibi olsada yer yer yardım etmesinden, gerekirse mutfağa girip bulaşık yıkamasından... ( Bu arada Soner abi artık cafede pek görünmüyor). Sizce böyle yürekten bir insanın işlettiği cafe başarasız olabilirmi? Cevap bekliyorum millet okuyacağım ha. Ona göre...
Hakan ÇAVUŞOĞLU
Eğitim Fakültesi'ni okurken 2002 yılında Efulim Cafe'de işe başladım. 4.5 yıl bu eşsiz cafede garsonluk yaptım. Ama Soner abi burayı sanki ben işletiyormuşum gibi hiç bir zaman bana patronluk taslamadı. Burada edindiğim dostluklar, yaşadığım anılar o kadar fazla ki. Örneğin Efulim Cafe sitesine bir anısını yazan Selçuk Saraç isimli arkadaşım benden bahsetmiş. Bu yazıyı okurken o kadar duygulandım ki. Şu an Fen Bilgisi Öğretmeni olarak görev yapmaktayım. Düşünün artık ne kadar çok anım olduğunu. Efulim Cafe'nin o eşsiz müzikleri var ya... Hiç biryerde bulamayacağınız, diğer mekanlarda çalınamayan müzikler hala kulaklarımda. Hayatımı birleştirdiğim kişiyle garsonluk yaparken tanıştım, şimdi çok mutluyum. Anlayın artık anılar bir ömür boyu benle yaşayacak...Şimdiki Cafe Ora'nın sahibi Yasin... Ya onu unutabilir miyim ki. Efulim Cafe'de benden sonra işe başlamıştı. Onula birlikte Efulim Cafe'yi çok ilerlere götürdüğümüzü düşünüyorum. İkimizde öğrenciydik ve arkadaşımız çok fazlaydı. Sıkıntılı günlerimizde hep beraberdik, bazı sorunları beraber aştık. Bazı günler beraber sabahın olmasını bekledik...Bu ortam okadar sıcaktı ki kimseye müşteri gözüyle bakmadık. Hepsi birer kader arkadaşıydı bizim için. Çünkü oraya gelenlerin %90'ı bizim gibi üniversite öğrencisiydi. Ben eşime Efulim diye hitap ediyorum. Bu cafe bizi biraraya getiren ortam...Burası benim için unutulmaz bir yer. Efulim'deki mesai arkadaşlarım Serdar, Çağlar,Serkan,Yusuf, Beytullah,Hüsnü SİZLERİ DE UNUTMUYORUM TABİKİ...
|
|
|
| |
|
| |
| EFULİM ANILARINIZ |
|
|
| |
| FOTOĞRAFLARINIZ |
|
|
| |
|
GÜNÜN SÖZÜ... |
|
| |
|
Nokta kadar menfaat için, virgül kadar eğilmeyin… |
|
| |
 |
| |
|
